Grupa Oto:     Bolesławiec Brzeg Dzierzoniów Głogów Góra Śl. Jawor Jelenia Góra Kamienna Góra Kłodzko Legnica Lubań Lubin Lwówek Milicz Nowogrodziec Nysa Oława Oleśnica Paczków Polkowice
Środa Śl. Strzelin Świdnica Trzebnica Wałbrzych WielkaWyspa Wołów Wrocław Powiat Wrocławski Ząbkowice Śl. Zgorzelec Ziębice Złotoryja Nieruchomości Ogłoszenia Dobre Miejsca Dolny Śląsk

Bolesławiec
Warszawski Krzyż Harcerski

     autor:
Share on Facebook   Share on Google+   Tweet about this on Twitter   Share on LinkedIn  
Niemym świadkiem historii Związku Harcerstwa Polskiego w Warszawie jest wykonany w Drugiej Rzeczypospolitej aluminiowy, jedenastocentymetrowy krzyż harcerski. Przetrwał on czas drugiej wojny światowej i inne negatywne okoliczności dzięki determinacji i odwadze stołecznych harcerek - by ostatecznie trafić do Bolesławca.
 Warszawski Krzyż Harcerski

 Warszawski Krzyż Harcerski
kliknij na zdjęcie, aby powiększyć. Warszawski Krzyż Harcerski
kliknij na zdjęcie, aby powiększyć. Warszawski Krzyż Harcerski
kliknij na zdjęcie, aby powiększyć.

Przymocowany do prostej drewnianej tarczy został w latach trzydziestych dwudziestego wieku umieszczony na honorowym miejscu w izbie jednej z warszawskich drużyn żeńskich.

Trzeba tu przypomnieć, iż przedwojenny Związek Harcerstwa Polskiego tworzyły odrębne formacje : Organizacja Harcerzy z jej chorągwiami, hufcami i drużynami oraz mająca podobne struktury Organizacja Harcerek. Ponadto działał prężnie Ruch Przyjaciół Harcerstwa. Wspólne dla wszystkich było Naczelnictwo z Przewodniczącym ZHP na czele. Rzeczypospolita Polska otaczała Związek opieką, a jego Pierwszym Protektorem został Józef Piłsudski.

W obliczu narastającego zagrożenia agresją III Rzeszy i Związku Sowieckiego dziewczęta i młodzież męska już przed wrześniem 1939 roku przygotowywała się do specjalnej służby w ramach Pogotowia Wojennego Harcerek i Harcerzy. Ci młodzi ludzi codziennie dawali później świadectwa gorącego patriotyzmu i niezwykłego bohaterstwa…

Sprzymierzone, wrogie armie - niemiecka i sowiecka - mimo heroicznego oporu Wojska Polskiego, zdradzonego przez wiarołomnych sojuszników, zajęły kraj, okupując jego zagarnięte terytorium. Związek Harcerstwa Polskiego musiał więc kontynuować służbę w konspiracji.

Organizacja Harcerek do 1943 roku działała pod kryptonimem „Związek Koniczyn” – a następnie „Bądź Gotów”. Dziewczęta stanowiły pomocniczą służbę wojskową – przede wszystkim sanitarną, ale też łącznościową i wywiadowczą. Prowadziły opiekę nad sierotami, kolportaż podziemnej prasy - a nawet tajne nauczanie.

Całe podziemne harcerstwo – czyli Szare Szeregi – miało bohaterski udział w Powstaniu Warszawskim. Instruktorki i starsze harcerski obsługiwały szpitale polowe, pełniły rolę łączniczek i przewodniczek w kanałach, najmłodsze druhny i najmłodsi druhowie byli listonoszami Harcerskiej Poczty Polowej.

Aluminiowy krzyż harcerski, wiszący w izbie harcerek, przed końcem września 1939 roku został zabrany i dobrze schowany w domu jednej z dziewcząt. Tylko sporadycznie, gdy druhny przygotowywały konspiracyjne zbiórki, wydobywano go z ukrycia, by służył razem z narodowymi barwami organizowanym potajemnie Przyrzeczeniom Harcerskim.

Po wybuchu Powstania Warszawskiego krzyż zawisł oficjalnie na ścianie piwnicy, będącej bazą harcerek-sanitariuszek. Po kapitulacji wyznaczona osoba w cywilnej kolumnie wypędzonych mieszkańców stolicy trafiła do obozu przejściowego w Pruszkowie, utworzonego na terenie nieczynnych Zakładów Naprawczych Taboru Kolejowego. Niemców na szczęście nie zainteresowało małe zawiniątko, w którym ukryto krzyż harcerski.

Po wojnie do samorzutnie odradzającego się harcerstwa wracali przedwojenni i szaroszeregowi instruktorzy. Wszyscy wierzyli, że oparty na tradycyjnych wartościach Związek Harcerstwa Polskiego będzie mógł funkcjonować legalnie. Powstające drużyny rozrastały się, skupiając coraz liczniejszą rzeszę młodych ludzi. Uczestniczyli oni w odbudowie zrujnowanego, zniszczonego kraju. Ale patriotyczne środowiska harcerskie były przeciwne narzucanemu systemowi politycznemu, wiele druhen i druhów ponownie zostało członkami organizacji konspiracyjnych.

Władze, świadome nastrojów panujących wśród przytłaczającej większości harcerek i harcerzy, podjęły demontaż ZHP, który formalnie zakończył działalność 1 czerwca 1950 roku. Zamiast niego powołano Organizację Harcerską Związku Młodzieży Polskiej, stanowiącą kalkę sowieckiego Pioniera. Zakazano noszenia krzyży harcerskich i lilijek – wprowadzono natomiast tak zwaną „czuwajkę”. Zniknęły też oczywiście tradycyjne mundury harcerskie.

Aluminiowy krzyż harcerski, wywieziony z Warszawy po Powstaniu Warszawskim, znów stał się nielegalny. Dopiero gdy Związek Harcerstwa Polskiego formalnie powrócił po słynnym Zjeździe Łódzkim w 1956 roku, przywrócono też najważniejszy Symbol Organizacji. Z dumą jest on noszony na piersi także przez dzisiejsze harcerki i harcerzy.


Zdzisław Abramowicz



Dzisiaj
Niedziela 14 kwietnia 2024
Imieniny
Bernarda, Martyny, Waleriana

tel. 660 725 808
tel. 512 745 851
reklama@otomedia.pl


otoluban.pl © 2007 - 2024 Otomedia sp. z o.o.
Redakcja  |   Reklama  |   Otomedia.pl